SINIF ÖĞRETMENİ ADAYLARININ MÜZİK TEORİSİ ÖĞRENİMİNDE TERS YÜZ ÖĞRENME MODELİNİN ETKİSİ

Günümüzde dijital içeriklerle desteklenen öğrenci merkezli yaklaşımlar arasında yer alan ters yüz (çevrilmiş) öğrenme modeli, ders öncesi hazırlığı güçlendirmesi ve sınıf içi etkileşimi artırması nedeniyle müzik eğitimi dâhil birçok alanda giderek daha fazla kullanılmaktadır. Bu araştırmanın amacı, ters yüz öğrenme modelinin sınıf öğretmeni adaylarının müzik teorisi öğrenme düzeyleri ve öğrenme sürecine yönelik deneyimleri üzerindeki etkisini incelemektir. Çalışma, 2024–2025 akademik yılında Müzik Öğretimi ve İlkokullarda Müzik Öğretimi dersini alan Necmettin Erbakan Üniversitesi Sınıf Eğitimi Anabilim Dalı’ndan 96 öğrenci ile yürütülmüştür. Nicel veriler, deney ve kontrol gruplarına uygulanan ön test, ara test ve son testlerden elde edilmiş; analizlerde Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi ile Mann–Whitney U Testi kullanılmıştır. Nitel veriler ise odak grup görüşmeleri yoluyla toplanmış ve betimsel analiz tekniğiyle çözümlenmiştir. Nicel bulgular, ters yüz öğrenme modelinin uygulandığı deney grubunda öğrencilerin başarı düzeylerinde anlamlı ve düzenli artışlar olduğunu; kontrol grubunda ise gelişimin daha sınırlı ve homojen olmayan bir seyir izlediğini göstermektedir. Nitel bulgular da modelin öğrencilerin hazırbulunuşluklarını desteklediğini, ders süresinin daha verimli kullanılmasına katkı sağladığını, kaygıyı azaltmaya yardımcı olduğunu ve öğrenme sürecini motive edici biçimde deneyimlemelerine imkân tanıdığını ortaya koymaktadır. Genel olarak elde edilen sonuçlar, ters yüz öğrenme modelinin müzik teorisi öğretiminde akademik başarı ve öğrenme deneyimleri açısından geleneksel öğretime kıyasla daha olumlu sonuçlarla ilişkili olabileceğini düşündürmektedir. Araştırma, sınırlılıkları çerçevesinde değerlendirilmek kaydıyla, müzik öğretiminde ters yüz öğrenme modelinin uygulanmasına yönelik paydaşlara çeşitli öneriler sunmaktadır.