Moleculaire afwijkingen en doelgerichte therapieën in blaaskanker

Blaaskanker wordt gekenmerkt door een hoge mutatielast en diverse moleculaire afwijkingen die een belangrijke rol spelen bij de tumorontwikkeling en behandeling. De afgelopen jaren zijn klinisch relevante moleculaire afwijkingen geïdentificeerd in onder andere fibroblast growth factor receptor 3 (FGFR3), programmed death-ligand 1 (PD-L1), nectin cell adhesion molecule 4 (Nectin-4) en trophoblast cell surface antigen 2 (Trop-2). Deze bevindingen hebben geleid tot de ontwikkeling van doelgerichte therapieën, zoals FGFR-remmers, antistofdrugconjugaten en immuuncheckpointremmers, die bij geselecteerde patiënten duidelijke klinische voordelen laten zien. De aanzienlijke heterogeniteit van blaaskanker maakt echter duidelijk dat enkelvoudige biomarkers vaak onvoldoende zijn om de therapierespons en prognose te voorspellen. Toekomstige strategieën zullen daarom gericht zijn op biomarkergeleide benaderingen, waarbij combinaties van biomarkers, moleculaire subtypen en verschillende moleculaire technieken worden toegepast. Dit kan bijdragen aan een meer specifieke patiëntselectie en verdere personalisatie van de behandeling, met als doel de uitkomst voor patiënten met blaaskanker te verbeteren.