ครูบ้านนอก: ความหมายจากวาทกรรมการพัฒนากระแสหลักต่อการตีตราตัวเอง ของครูในท้องถิ่นชนบท

วัตถุประสงค์: “ครูบ้านนอก” เป็นผลจากวาทกรรมการพัฒนากระแสหลักที่ทำให้ครูบ้านนอกเกิดการตีตราตัวเอง ซึ่งวาทกรรมการพัฒนากระแสหลักที่มุ่งสู่ความทันสมัยจึงทำให้เกิดภาคปฏิบัติทางวาทกรรมต่อครูที่ปฏิบัติหน้าที่สอนอยู่ในท้องถิ่นชนบท ซึ่งตีตราตัวเองว่าแปลกแยกจากสังคมในลักษณะเป็นอื่น การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความหมาย “ครูบ้านนอก” จากการตีตราตัวเองของครูในท้องถิ่นชนบทที่เป็นผลผลิตจากวาทกรรมการพัฒนากระแสหลัก วิธีการศึกษา: การวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพในกระบวนทัศน์เชิงวิพากษ์ ภายใต้แนวคิดของมิเชล ฟูโกต์ (Michel Foucault) เรื่องความรู้อำนาจ ความรู้ และภาคปฏิบัติทางวาทกรรม โดยใช้วิธีวิจัยชาติพันธุ์วรรณนาเชิงวิพากษ์ เพื่อสะท้อนให้เห็นภาพของความจริงที่เกิดขึ้นในปรากฏการณ์ดังกล่าว ผู้วิจัยคัดเลือกผู้ให้ข้อมูลด้วยการเลือกแบบเจาะจงตามเกณฑ์ที่กำหนด จำนวน 10 คน ซึ่งเป็นครูที่รู้สึกและมีประสบการณ์การถูกตีตราว่าเป็นครูบ้านนอกและปฏิบัติหน้าที่สอนในโรงเรียนท้องถิ่นชนบท รวบรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก จากแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์แก่นสาระ ตรวจข้อมูลด้วยเทคนิคสามเส้า ผลการศึกษา: “ครูบ้านนอก” ได้ให้ความหมายของการตีตราตัวเองไว้ 5 ความหมาย ดังนี้ 1. ครูที่อยู่ห่างไกลจากตัวเมืองที่เจริญ 2. ครูที่ต้องทำงานชุมชนมากกว่างานโรงเรียน 3. ครูที่ไม่กล้าคิดนอกกรอบจากหลักสูตรแกนกลาง 4. ครูที่ขาดสื่อและเทคโนโลยีที่ทันสมัย และ 5. ครูที่ต้องเจอความไม่พร้อมด้านการเรียนของนักเรียน จากความหมายที่เกิดขึ้นนี้เป็นผลมาจากวาทกรรมการพัฒนากระแสหลักคือ การทำทันสมัย โลกาภิวัตน์ และการรวมศูนย์อำนาจ ทำให้เกิดการตีตราตัวเองของครูที่ปฏิบัติหน้าที่ในท้องถิ่นชนบท การประยุกต์ใช้: ผลการวิจัยนี้อาจนำไปสู่การทบทวนและพิจารณาแนวทางในการกำหนดนโยบายของหน่วยงานที่รับผิดชอบในการพัฒนาวิชาชีพครูในทุกพื้นที่ เพื่อลดปัญหาความเหลื่อมล้ำในการทำการเรียนการสอนของครู