Antropologiczna etyka wobec teraźniejszych i przyszłych uwikłań w świat więcej niż społeczny

Celem niniejszego artykułu jest refleksja nad etycznymi wyzwaniami antropocenu. Refleksja etyczna jest nieodzowną częścią tworzenia wiedzy antropologicznej, a następnie procesu jej aktywizacji w obiegu akademickim i pozaakademickim. Etyka nie istnieje bez człowieka i podąża za człowiekiem, jego zdolnością do myślenia, empatią, wyobraźnią, współodczuwaniem i odpowiedzialnością. Etyka wypracowana w antropocenie dla obecnych i przyszłych form uwikłania społeczno-środowiskowego i ekologiczno-ekonomicznego nie musi przejawiać się w narracjach o winie i odkupieniu, odpowiedzialności i wyrzutach sumienia w obliczu świadomości kryzysu klimatycznego i dewastacji planety. Konieczne jest zatem poszukiwanie nowych sposobów myślenia, które zmieniłyby naszą optykę postrzegania rzeczywistości z kategorii hierarchicznych układów na zestawy wielorakich relacji, które mogłyby promować rozwój bardziej zrównoważonych praktyk ekonomicznych, odpowiedzialnych zachowań społecznych i odpowiednich wzorców etycznych.